Okolice pierwszych urodzin to czas gigantycznej rewolucji, którą w psychologii rozwoju nazywa się pionizacją ciała oraz początkiem budowania autonomii. Maluch, który do tej pory obserwował świat głównie z perspektywy dywanu, nagle unosi się na własne nóżki i zaczyna powoli tuptać. W tym wieku dziecko przechodzi przez kluczowe okna możliwości: To ten moment, w którym roczniak z precyzją chirurga potrafi namierzyć i podnieść z podłogi najmniejszy, absolutnie niewidoczny dla dorosłego paproszek lub okruszek (i oczywiście podjąć natychmiastową próbę skonsumowania go). 

Emocjonalnie roczniak przeżywa tzw. kryzys separacyjny. Ponieważ odkrywa, że nie jest częścią Mamy i Taty, zaczyna mocniej testować bezpieczną bazę. Może z jednej strony odważnie raczkować, bądź tuptać do drugiego pokoju, by za sekundę wrócić z płaczem i potrzebą natychmiastowego „zatankowania” bliskości w ramionach rodzica. Dlatego tak ważne w procesie adaptacji w Klubie jest zdobycie przez Ciocie zaufania dziecka i nawiązanie z nim bezpiecznej relacji.