Trzylatek to mały filozof i niestrudzony badacz zasad rządzących światem. To czas, kiedy rodzic zaczyna czuć się jak na sesji egzaminacyjnej, kiedy dziecko zasypuje go gradem pytań „A dlaczego? Po co? Czemu?”. To faza, która wynika z ogromnego skoku w rozwoju myślenia logicznego i przyczynowo-skutkowego. W sferze społecznej następuje przełom: maluch powoli przechodzi od zabawy obok rówieśników do zabawy z rówieśnikami.

Emocjonalnie trzylatek jest już znacznie bardziej stabilny niż rok wcześniej, potrafi nazwać wiele swoich uczuć (wie, kiedy jest smutny, wściekły czy radosny). To czas, w którym warto nadal wspierać dziecko w nazywaniu jego stanów emocjonalnych. Pojawiają się jednak nowe wyzwania, takie jak nauka dzielenia się, czekania na swoją kolej czy radzenie sobie z porażką podczas gier i zabaw. Trzylatek potrzebuje jasnych, przewidywalnych granic, które dają mu poczucie bezpieczeństwa, ale też wolności wyboru wewnątrz tych granic.

W sferze fizycznej to czas prawdziwego, ruchowego szaleństwa. Trzyletnie dziecko przechodzi gigantyczny skok w rozwoju motoryki dużej. Jego ruchy stają się płynne i skoordynowane – potrafi już biegać bez ciągłego potykania się, rzucać piłką nad głową, a wchodzenie po schodach krokiem naprzemiennym (noga za nogą) staje się nową supermocą. Trzylatek potrzebuje ruchu jak powietrza, a każda kanapa, krawężnik czy murek w parku zamieniają się w jego głowie w Mount Everest, który koniecznie trzeba zdobyć. W Tuptaju doskonale wiemy, że ruch całego ciała to nie tylko budowanie mięśni, ale też kluczowy element rozwoju mózgu i… najlepszy sposób na rozładowanie dziecięcych napięć.